Per seconde kost alles niets...

Het was me wel een weekje, zeg. Binnen 48 uur was de Nederlandse schatkist een slordige 505 miljoen Euro lichter gemaakt.

Op 21 april kwam het bericht naar buiten dat de Roertunnels van Camille Eurlings een overschrijding kennen van 5 miljoen Euro.

Twee dagen later, op 23 april, blijken de tolpoortjes uit het OV-chip debacle van Tineke Huizinga niet in het kostenoverzicht te zijn meegenomen. Gevolg: 500 miljoen Euro overschrijding.

Even een oprechte vraag: wat is er toch met ons aan de hand?

We hebben tachtig jaar de Spanjaarden bevochten voor een schlemielige belastingverhoging van een paar stuivers. Maar als er in een week 505 miljoen euro wordt weggegooid (dat zijn 1.112.873.550 Nederlandse guldens, weet u nog?) verschijnen er slechts een paar korte berichtjes in de kranten. Een Mea Culpa-reactie van de betrokkenen en dat was het dan maar weer.

Jaren geleden werkte ik als it-manager voor een groothandel/importeur van kantoorartikelen in Den Bosch. Toen er in mijn ogen een nieuwe server moest komen omdat de oude aan het einde van zijn uitbereidingscapaciteit was, ging ik met een begrotingsvoorstel naar mijn baas, de financiële controller.

Hoeveel die server kostte weet ik niet meer precies, maar het zal zo rond de 10.000 gulden geweest zijn. Om mijn betoog kracht bij te zetten had ik uitgerekend dat deze server, uitgaande van een afschrijvingstermijn van drie jaar, rond de 3.000 gulden per jaar zou kosten. Er werkten zo'n dertig medewerkers op het kantoor, dus per medewerker zou dat op zo'n 100 gulden per jaar uitkomen. Dat kon niet geweigerd worden, zo dacht ik in al mijn onschuld.

"Grote vriend", zo kreeg ik te horen, "per seconde omgeslagen kost deze server helemaal niets. Maar ergens in de toekomst, als we de rekening moeten betalen om precies te zijn, kost deze nieuwe server in één seconde 10.000 gulden. En daar moeten we met z'n allen heel hard voor werken. Vergeet het dus maar."

Ik was een illusie armer maar een ervaring en, na wat later is gebleken, een vriend voor het leven rijker.

1.112.873.550 seconden: dat is meer dan 35 jaar...

Fakkel...

De Olympische Vlam is op reis over de wereld, het zal u niet ontgaan zijn. Vroeger werd de vlam door de ene stad aan de andere overgedragen. De bobo's uit het Olympisch Committee hebben anders besloten: de vlam op gaat op toernee. Natuurlijk is het een symbolische daad. Maar het project dat moet worden uitgevoerd realiteit.

Ja ja, het is een project. Niet repeterend (om de vier jaar is niet echt repeterend), begin en einde, deadlines, uniek (steeds andere reis), risico's enzovoort... Maar wat er een beetje aan ontbreekt is de nut en de noodzaak, de business case als het ware. Zeker ook gezien de tramalant rondom de recente gebeurtenissen in Tibet. Erica Terpstra (fantastisch mens!) had het al aan de orde gebracht in het IOC maar dat "...had ze niet gewonnen." Er wordt een paar miljoen uitgetrokken om die vlam de hele wereld over te brengen.

Waar zou dat niet allemaal aan besteed kunnen worden?

Toen dacht ik ineens aan een film die ik ergens beginjaren '80 gezien heb: "Quest of Fire" (originele titel: "La guerre du feu") van Jean-Jacques Annaud. Een geweldige film. Gebaren en taal zijn speciaal bedacht en zijn net als de hele film natuurgetrouw. Vuur betekende toen macht en een goed leven. Het verhaal van de film is als volgt:

Als een stam die het vuur bezit overvallen wordt door mensapen, verliezen ze het vuur en worden er drie krijgers op pad gestuurd om nieuw vuur te bemachtigen. Een lange zoektocht volgt met een aantal grappige scenes waarbij overigens geen verstaanbaar woord gesproken wordt. Grappig is de scene waarbij ze met z'n drieën in een miniboompje vluchten op een uitgestrekte vlakte met beneden zich twee prehistorische leeuwen die geduldig op ze zitten te wachten. Ze krijgen andere stammen in het vizier waaronder primitieve kannibalen en een behoorlijk intelligente stam van "modder-mensen" waar ze het nodige van leren. Uiteindelijk lukt het hen om het vuur bij hun stam terug te bezorgen en zo hun stam voor uitsterven te behoeden. Daarnaast hebben ze gedurende hun queste ook nog eens zelf geleerd om vuur te maken.

Tja, dat is natuurlijk een hele andere reden om met een vlammetje de wereld over te reizen.

1 april, kikker in je bil...

Dit hoorde ik mijn jongste zoontje vanochtend schaterend tegen zijn oudere broer roepen.



Waar komt deze traditie vandaan, zo vroeg ik me af. Snel maar even op Wikipedia gekeken. Sommige bronnen zeggen dat de bijzondere betekenis van 1 april ontstaan is bij de Franse wijziging naar de Gregoriaanse kalender, zoals opgedragen door Paus Gregorius XIII in 1582. Voor die tijd werd nieuwjaar gevierd van 25 maart tot 1 april. Met de verandering van het kalendersysteem werd nieuwjaar verplaatst naar 1 januari. Mensen die dit vergaten of die het nieuwe kalendersysteem weigerden te aanvaarden kregen uitnodigingen voor niet gehouden feestjes, grappige presentjes enzovoort. In Nederland denkt men nog vaak dat de grappenmakerij begonnen is met de inname van Den Briel door de watergeuzen op 1 april 1572, zoals blijkt uit een bekend gezegde: "Op 1 april verloor Alva zijn bril". Het feit dat ook buiten Nederland 1 aprilgrappen worden gemaakt, spreekt deze verklaring tegen.

Deze week dacht ik even dat een aantal mensen niet konden wachten tot 1 april om de achteloze buitenwereld met malle berichten voor de gek te houden. Hieronder volgt een overzicht.


1 April grap op 27 maart (over "Kwaliteit")
Ik dacht dat de prijs die twee Nederlanders, de heren Henk van Helmond en Vincent Kwaks, hebben ontvangen voor het bagageafhandelingssysteem op de spiksplinternieuwe terminal van de Londense luchthaven Heathrow(*), een te vroeg uitgelekte 1 aprilgrap was. Dit systeem faalt namelijk hopeloos nadat deze nieuwe terminal op 27 maart door de Britse vorstin Elisabeth zelf is geopend. Inmiddels is de achterstand opgelopen tot 28.000 bagagestuks. Mensenhanden moeten nu de achterstand inlopen en de schade wordt geraamd op minstens 25 miljoen Britse Ponden. Het bleek geen 1 aprilgrap te zijn: gisteren haastte het Nederlandse bedrijf Vanderlande Industries zich om een persbericht uit te vaardigen waarin ze aangeeft dat ..."zij echter niet verantwoordelijk is voor de problemen. De problemen zijn vooral ontstaan door onwennigheid van het grondpersoneel dat onvoldoende getraind is om met het nieuwe bagagesysteem te werken. Grootste probleem was dat het systeem wel werd gevoed met bagage, maar dat er te weinig personeel aanwezig was om de bagage na sortering uit het systeem te halen. Hierdoor liep de afhandeling van de bagage helemaal vast."

Mijn vraag aan u: Zou u de ontvangen plakette prominent in receptie van uw bedrijf hangen of toch maar liever niet?


1 Aprilgrap op 29 maart (over "Leiderschap")
Ik dacht dat Max Mosley, president van de FIA (Formule1 races), een slechte uitgevallen grap maakte door zich als SM kampbeul met vijf prosituees, allen gehuld in concentratiekampkledij, te laten vereeuwigen. Het bleek toch niet om een 1 aprilgrap te gaan: Max Mosley is namelijk de zoon van de voormalige Britse fascistenleider en Hitler-fan Sir Oswald Moslley. De beste man weigert om zijn positie op te geven. Deze man moet een projectenorganisatie aansturen, want zo kun je de F1 races wel beschouwen.

Mijn vraag aan u: Zou u als werknemer van de FIA deze malloot nog serieus nemen?


1 Aprilgrap op 31 maart (over "Omgaan met kritiek")
Later in de week dacht ik dat Louis van Gaal, geïnspireerd door het actuele thema onder Moslims "Ik voel me beledigd", een grap maakte toen hij publiekelijk excuses vroeg aan de televisiezenders RTL en NOS. Deze zenders hadden namelijk feitelijk verslag gedaan over de schijnbaar onhoudbare positie van de trainer bij voetbalclub AZ. Als derden onafhankelijk verslag doen over de feiten, moet je, zo lijkt me, ongeacht de uitkomst hier juist blij mee zijn. Maar ook hier bleek het niet om een te vroeg uitgevallen 1 aprilgrap te gaan: Louis van Gaal liet zich als een ware Narcisus weer ongeneerd gaan tijdens een persconferentie op de tv.

Mijn vraag aan u: Zou u als adviseur ooit nog eens een onafhankelijke second opinion willen uitvoeren voor meneer Van Gaal?


Op 1 april 2008 verschijnt er een bericht in de media waarvan ik oprecht hoop dat het geen grap is.

Géén 1 aprilgrap op 1 april 2008 (over "Nut en noodzaak")
Op 1 april worden de plannen van minister Eurlings (Verkeer en Waterstaat) om treinen in Nederland harder te laten rijden naar de prullebak verwezen. In een nog geheime notitie, alleen bestemd voor Tweede Kamerleden, laat het onderzoeksbureau van het parlement (BOR) geen spaan heel van de voorstellen van Eurlings. Sommige maatregelen zijn weggegooid geld, van andere is onduidelijk hoeveel ze kosten en of ze wel doeltreffend zijn, oordeelt het BOR. Verder is er door de spoortreinminister niet naar de risico's gekeken of naar de hogere onderhoudkosten. Een pluim voor het BOR, af te halen bij de firma Vanderlande Industries.

Het zou natuurlijk wel een hele goede 1 aprilgrap zijn: Camille even laten schrikken, lachen toch!


(*) Op opdrachtgeverpuntinfo is het dossier "terminal Heatrhow" geopend.